Συνηθίζω τα Χριστούγεννα να ακούω εκκλησιαστικές λειτουργίες από άλλες χώρες και άλλους πολιτισμούς. σε εκτελέσεις με τοπικά μουσικά όργανα και ντόπιους συντελεστές.

Μια τέτοια λειτουργία είναι η miisa flamenco από τον Ανδαλουσιανό χώρο με ακούσματα solea και cantos gitanos και επίκεντρο τη Μάλαγκα και το Καντίφ.

Ενδιαφέρουσες είναι και οι missa luba και η messa des savannes, αφρικανικές λειτουργίες που απεικονίζουν με τον καλύτερο τρόπο τη μουσική θρησκευτική κληρονομιά των λαών της Κεντρικής Αφρικής.

Η λειτουργία που αγαπώ ιδιαίτερα όμως είναι η missa criolla που ποολά χρόνια πριν την άκουσα σε ένα φεστιβάλ εκκλησιαστικών χορωδιών στο Λορέττο της Ιταλίας, όπου συμμετείχε ο τότε δεκάχρονος γιος μου με τη χορωδία της Αγία Τριάδας από τη Θεσσαλονίκη.

Η missa criolla γράφτηκε από τον Αργεντινό Ariel Ramirez το 1964 και αποτελεί το πιο εντυπωσιακό ντοκουμέντο νοτιοαμερικάνικης παραδοσιακής μουσικής. Το έργο εκτελείται από σολίστες, χορωδία, ορχήστρα και λαϊκά όργανα όπως Bombos Legueros, Bateria, Timba-Dora, Gong και Cocos που με την ιδιότυπη χροιά τους μεταφέρουν τον ακροατή στην αυθεντική μουσική της Αργεντινής, της Βολιβίας και άλλων γειτονικών χωρών.

Στην εκτ;eλεση αυτή ακούμε τη μεγαλύτερη τραγουδίστρια της Νότιας Αμερικής, τη Mercedes Sosa, στο Gloria a Dios.